Category Archives: Darmowe Horrory

Zamek Koszmarów – horror z w 1965

Zamek koszmarów (Amanti d’oltretomba, międzynarodowy tytuł: Nightmare Castle) to włoski horror gotycki z 1965 roku w reżyserii Mario Caiano. Klasyk gatunku Italian Gothic, rozsławiony dzięki występom Barbary Steele — niekwestionowanej królowej włoskiego kina grozy tamtej ery. Reżyseria: Mario Caiano Główne role: Barbara Steele (w podwójnej roli: Muriel i Jenny), Paul Muller (dr Stephen Arrowsmith), Helga Liné (Solange) Muzyka: Ennio Morricone Zdjęcia: Enzo Barboni

Dr Stephen Arrowsmith nakrywa swoją żonę Muriel na zdradzie z ogrodnikiem Davidem. Oboje zostają okrutnie zamordowani w zamkowym laboratorium, a Stephen wycina ich serca i wykorzystuje pobraną krew do eksperymentów medycznych, m.in. do odmładzania swojej sędziwej gospodyni i kochanki, Solange. Aby przejąć cały majątek po zmarłej żonie, Stephen podstępem poślubia jej przyrodnią siostrę bliźniaczkę, Jenny. Mężczyzna wraz z Solange powoli wpędzają Jenny w obłęd, nękając ją opowieściami i halucynacjami. Wkrótce jednak duchy zamordowanych Muriel i Davida powracają, by dokonać krwawej zemsty na swoich oprawcach.

Noc żywych trupów

Noc żywych trupów (Night of the Living Dead) to amerykański horror z 1968 roku w reżyserii George’a A. Romero. Absolutny kamień milowy kina grozy, który powołał do życia współczesny mit zombie i na zawsze zmienił oblicze całego gatunku.

Reżyseria: George A. Romero
Główne role: Duane Jones (Ben), Judith O’Dea (Barbra), Karl Hardman (Harry Cooper), Marilyn Eastman (Helen Cooper)

Barbra i jej brat Johnny przyjeżdżają na prowincjonalny cmentarz w Pensylwanii, gdzie zostają zaatakowani przez powoli poruszającego się, z zewnątrz wyglądającego na martwego mężczyznę. Po śmierci brata Barbra ucieka do odosobnionego domu gospodarskiego. Dołącza do niej Ben — opanowany mężczyzna, który barykaduje budynek.

Z czasem okazuje się, że w piwnicy ukrywa się rodzina Cooperów oraz młoda para. Gdy znikąd przybywa coraz więcej powracających do życia zmarłych łaknących ludzkiego ciała, uwięzieni wewnątrz ludzie zaczynają popadać w konflikt. Prawdziwym zagrożeniem staje się nie tylko zewnętrzna plaga, ale i brak porozumienia wewnątrz grupy.