Czarna komedia w pętli czasu w filmie Śmierć Nadejdzie Dziś

Przechodzimy do filmu, który w moim osobistym rankingu horrorów spod znaku Blumhouse zajmuje miejsce na samym podium. „Śmierć nadejdzie dziś” (Happy Death Day, 2017) to absolutny majstersztyk balansowania między gatunkami. Jeśli Dzień Świstaka i Krzyk miałyby dziecko, które kocha ironię i ma świetne wyczucie rytmu, byłaby nim właśnie ta produkcja. Ten film nie próbuje być „najstraszniejszym horrorem wszech czasów” – on chce być najbardziej inteligentną zabawą, jaką widziałeś od dawna.

śmierć nadejdzie dziś

„Śmierć nadejdzie dziś” – Urodziny, których nie przeżyjesz
Tree Gelbman to pewna siebie, nieco narcystyczna studentka, która budzi się w pokoju obcego chłopaka w dniu swoich urodzin. Dzień mija jej fatalnie, a wieczorem zostaje brutalnie zamordowana przez postać w masce maskotki uniwersytetu. I wtedy… budzi się rano dokładnie w tym samym pokoju. Tree utknęła w pętli czasu – musi odkryć tożsamość swojego mordercy, zanim skończą jej się „życia”, bo z każdą kolejną śmiercią jej ciało staje się coraz słabsze.

Groundhog Day z nożem: Geniusz powtarzalności
To produkcja niesamowicie bystra, zabawna i dynamiczna. Reżyser Christopher Landon wykorzystuje pętlę czasu nie jako nudny schemat, ale jako narzędzie do ewolucji bohaterki. Obserwowanie, jak Tree przechodzi od paniki, przez paranoję, aż po totalny tryb „badass”, to czysta frajda. Film wyśmiewa klasyczne klisze gatunku, jednocześnie oddając im hołd.

Muszę to podkreślić: ten film stoi Jessicą Rothe. Jej rola jest fenomenalna. Potrafi być irytującą „królową pszczół”, by za chwilę stać się bohaterką, której szczerze kibicujesz. Ma niesamowity talent komediowy, a jej mimika podczas kolejnych zgonów jest bezcenna. To rzadki przypadek w horrorze, gdzie postać jest tak dobrze napisana, że sam slasher schodzi na drugi plan.

Maska Bobasa: Nowa ikona popkultury?
Postać mordercy w masce bobasa jest strzałem w dziesiątkę. Jest w niej coś groteskowego i niepokojącego, co idealnie pasuje do kampowego klimatu filmu. Zagadka „kto zabija?” jest skonstruowana na tyle sprawnie, że finałowy zwrot akcji naprawdę potrafi zaskoczyć.

Werdykt: Rozrywka na najwyższych obrotach
„Śmierć nadejdzie dziś” to jeden z najbardziej odświeżających i inteligentnych horrorów ostatniej dekady, który mistrzowsko łączy elementy slashera, czarnej komedii i kina science-fiction. Zamiast epatować brutalnością, twórcy stawiają na świetnie skonstruowaną intrygę oraz niesamowitą energię głównej bohaterki, w którą brawurowo wcieliła się Jessica Rothe. Film bawi się oczekiwaniami widza, serwując mu nie tylko dreszczyk emocji, ale i satysfakcjonującą opowieść o charakterze i odkupieniu. Jest to idealna propozycja dla każdego, kto szuka w kinie grozy świeżości, dystansu i doskonale napisanych postaci, które zostają w pamięci na znacznie dłużej niż tylko do napisów końcowych.

Szatański obłęd w filmie Egzorcysta III

„Egzorcysta III” (1990) wbije Cię w fotel. Zapomnij o nieszczęsnej drugiej części – William Peter Blatty (autor oryginału) wrócił za stery, by pokazać wszystkim, jak robi się horror totalny.
Powiem Ci jedno: to nie jest zwykły film o opętaniu. To mroczny kryminał noir, który nagle, bez ostrzeżenia, skręca w stronę czystego, metafizycznego obłędu.

egzorcysta 3 szatan

„Egzorcysta III” – Kiedy seryjny morderca spotyka demona
Porucznik Kinderman (genialny George C. Scott) prowadzi śledztwo w sprawie serii makabrycznych morderstw, które do złudzenia przypominają styl „Zabójcy Gemini”. Problem w tym, że Gemini został stracony 15 lat wcześniej – tej samej nocy, której zginął ojciec Karras. Ślady prowadzą do zamkniętego oddziału psychiatrycznego i tajemniczego „Pacjenta X”.

Brad Dourif to absolutny geniusz zła
Brad Dourif jako Zabójca Gemini daje popis, który powinien być wykładany w szkołach aktorskich. Jego monologi są hipnotyzujące, jadowite i przerażająco inteligentne. Kiedy on mówi, nie potrzebuje efektów CGI – jego twarz i głos stają się narzędziem tortury dla widza.

Scena na korytarzu: Matka wszystkich jump scare’ów
Muszę to napisać: w tym filmie znajduje się prawdopodobnie najlepiej wypracowany jump scare w historii kina. Nie jest to tani chwyt. Blatty buduje napięcie przez kilka minut statycznego ujęcia na korytarz szpitalny, usypia Twoją czujność codzienną rutyną personelu, by nagle uderzyć z taką siłą, że podskoczysz pod sufit. To lekcja suspensu, której dzisiejsi twórcy mogliby zazdrościć.

Wiara kontra Cynizm: Duet Scott i Miller
George C. Scott jako zmęczony życiem, cyniczny policjant jest idealną przeciwwagą dla nadprzyrodzonego chaosu. Jego relacja z ojcem Dyerem (pełna humoru i ironii) sprawia, że gdy w końcu dochodzi do konfrontacji z piekłem, ból i strach są o wiele bardziej realne. To horror o ludziach z krwi i kości, a nie o papierowych postaciach.

Moja subiektywna opinia
Dla mnie Egzorcysta III jest w pewnych aspektach lepszy nawet od oryginału. Dlaczego? Bo jest bardziej wyrafinowany. Blatty (jako reżyser i scenarzysta) bawi się dźwiękiem, ciszą i cieniem. To horror, który dzieje się w Twojej głowie, gdy słuchasz opowieści o tym, co morderca zrobił swoim ofiarom.

Horror Złowrogi – Nefarious (2023)

„Nefarious” (2023) to jak kubeł lodowatej wody wylany prosto na głowę. Jako entuzjasta horroru powiem Ci szczerze: ten film to fenomen, ale z zupełnie innych powodów niż reszta.

To nie jest horror, który oglądasz dla „fajerwerków”. To horror, którego słuchasz z rosnącym przerażeniem. To niemal „teatr telewizji” osadzony w celi śmierci, gdzie jedyną bronią jest słowo, a stawką – dosłownie – Twoja dusza.

nefarious

„Nefarious” – Wywiad z Demonem
Dr James Martin, zdeklarowany ateista i psychiatra, przybywa do więzienia, aby ocenić poczytalność Edwarda Wayne’a Brady’ego – seryjnego mordercy, który ma zostać stracony jeszcze tego samego wieczoru. Jeśli James uzna go za chorego psychicznie, egzekucja zostanie wstrzymana. Problem w tym, że Edward twierdzi, iż nie jest mordercą, lecz demonem o imieniu Nefarious, który chce, by egzekucja doszła do skutku.

Sean Patrick Flanery – Bezbłędne Opętanie
Powiem to z pełną odpowiedzialnością: to, co zrobił tu Sean Patrick Flanery, to majstersztyk. Jako fan gatunku widziałem setki opętań, ale on nie potrzebuje charakteryzacji, wykręcania kończyn ani rzygania grochówką. On zmienia się w demona za pomocą tików nerwowych, zmiany głosu i spojrzenia, od którego robi się zimno. Obserwowanie, jak „przełącza się” między przerażonym Edwardem a lodowato inteligentnym Nefariousem, to czysta aktorska groza.

Horror Intelektualny – Słowa tną mocniej niż skalpel
To, co mnie w tym filmie najbardziej „rozbroiło”, to fakt, że Nefarious nie warczy i nie rzuca łaciną. On argumentuje. Wykłada Jamesowi (i nam, widzom) plan zniszczenia ludzkości w sposób tak logiczny, cyniczny i spokojny, że włosy stają dęba. To horror ideologiczny, który przypominał mi Listy starego diabła do młodego C.S. Lewisa. Przeraża nie to, że demon jest silny, ale to, jak dobrze nas zna i jak bardzo nami gardzi.

Klaustrofobia Celi Śmierci
Uwielbiam filmy osadzone w jednej lokalizacji. Tutaj czułem ten ciężar murów więziennych i tykający zegar. James, pewny siebie racjonalista, zostaje powoli wciągnięty w grę, której nie rozumie. Napięcie nie wynika z tego, czy demon wyskoczy z cienia, ale z tego, czy James uwierzy w to, co słyszy, zanim będzie za późno.

Moja subiektywna opinia
Dla mnie Nefarious to film kontrowersyjny, ale niesamowicie odświeżający.

Brak efektów specjalnych: To może być minus dla kogoś, kto szuka Egzorcysty, ale dla mnie to ogromna zaleta. Groza tkwi w psychologii.

Przesłanie: Film ma mocne zacięcie teologiczne i filozoficzne. Można się z nim zgadzać lub nie, ale jako entuzjasta doceniam, że horror zmusił mnie do myślenia o naturze zła w sposób, o którym zapomniało współczesne Hollywood.

Mój Werdykt: Pojedynek na Słowa i Dusze
Jeżeli lubisz:

– Horrory psychologiczne oparte na dialogu i napięciu.

– Filmy o opętaniu, które unikają gatunkowych klisz.

– Produkcje, które stawiają trudne pytania o moralność i wiarę.

…to „Nefarious” jest pozycją obowiązkową. Przygotuj się na seans, który zostawi Cię w głębokiej zadumie długo po napisach końcowych.