„Bull” to film, który uderza swoją bezwzględnością i mrokiem. To nie jest klasyczny horror, lecz brutalna hybryda kina zemsty, thrillera i opowieści niemal satanicznej. Seans jest intensywny, momentami odpychający, ale jednocześnie hipnotyzujący. Film konsekwentnie buduje poczucie, że oglądamy historię, w której nie ma miejsca na ulgę ani moralne kompromisy.

Historia rozpoczyna się od powrotu tajemniczego mężczyzny, znanego jako Bull, który po dziesięciu latach wraca do miasteczka, by rozliczyć się z ludźmi odpowiedzialnymi za zniszczenie jego życia. Każde kolejne spotkanie odsłania fragmenty przeszłości, w której kluczową rolę odegrała zdrada, przemoc i utrata dziecka.
Scenariusz prowadzi widza przez spiralę zemsty, stopniowo ujawniając, że ta historia ma znacznie głębszy, niemal metafizyczny wymiar. „Bull” opowiada o gniewie, który nie gaśnie wraz ze śmiercią, oraz o karze, która przychodzi niezależnie od czasu.

Film jest wyjątkowo brutalny. Przemoc ukazana jest w sposób surowy, fizyczny i pozbawiony upiększeń. Każda scena konfrontacji niesie ze sobą ciężar nieuchronności. Groza nie wynika tu z nadnaturalnych czynników, lecz z poczucia, że bohater jest siłą, której nie da się zatrzymać — czymś więcej niż człowiekiem.

Atmosfera „Bulla” jest duszna, brudna i beznadziejna. Opuszczone puby, zaniedbane przedmieścia i nocne ulice tworzą świat pozbawiony światła. Film balansuje na granicy realizmu i koszmaru, a narastające poczucie fatum sprawia, że każda kolejna scena przybliża widza do nieuniknionego finału.

Neil Maskell w roli tytułowej daje absolutnie hipnotyzującą kreację. Jego Bull jest niemal pozbawiony emocji, a jednocześnie emanuje niewypowiedzianym bólem i wściekłością. Realizacja jest surowa, bez efektownych sztuczek — kamera i montaż służą jednemu celowi: pokazaniu brutalnej prawdy tej historii.

Czy warto obejrzeć?

„Bull” to film nie dla każdego. Jeśli jednak interesuje Cię mroczne, bezlitosne kino zemsty z elementami horroru i moralnej grozy, ten tytuł może okazać się jednym z najmocniejszych seansów ostatnich lat. To opowieść o gniewie, który przekracza granice życia i śmierci — i nie pozwala o sobie zapomnieć.