„Omen” w reżyserii Richarda Donnera to jeden z najpoważniejszych i najbardziej eleganckich horrorów w historii. To film, który sprawił, że całe pokolenia z niepokojem szukały znamienia „666” na skórze i z lękiem patrzyły na wyjątkowo grzeczne dzieci. To nie tylko horror religijny, to mroczny thriller o nieuchronności przeznaczenia.

„Omen” to produkcja wybitna, dostojna i zrealizowana z ogromnym rozmachem. „Omen” fascynuje, ponieważ nie dzieje się w ruderze, ale w ambasadach i luksusowych posiadłościach. Zło wydaje się jeszcze potężniejsze – skoro może przeniknąć do centrów władzy, nikt nie jest bezpieczny. Absolutny fundament kina, który udowodnił, że horror może być filmem „z klasą”.

Film jest pełen paraliżującego napięcia oraz poczucia narastającej beznadziei. Groza wynika z faktu, że bohaterowie walczą z siłą, której nie da się powstrzymać – z samym Diabłem. Napięcie budowane jest przez serię „przypadkowych” zgonów, które są tak precyzyjne, że wydają się być wyreżyserowane przez samo piekło. Film przeraża, bo uderza w najświętszą więź: ojca i syna.
Osią fabuły jest nasilająca się paranoja i walka z Antychrystem. Potworem jest tu Damien – mały chłopiec, który wcale nie warczy i nie gryzie. On tylko patrzy. I to właśnie ten beznamiętny wzrok dziecka połączony z opieką złowrogiej niani (Pani Baylock) i czarnych psów, tworzy postać, która stała się ikoną grozy.

Choć nie jest to slasher, „Omen” zawiera ikoniczne i brutalne sceny śmierci, które wyprzedziły swoją epokę (np. słynna scena z szybą czy upadek z kościelnej wieży). Są one wykonane z niesamowitą precyzją wizualną i do dziś robią ogromne wrażenie swoją surowością.

Gregory Peck jako Robert Thorn wnosi do filmu powagę i autentyczny tragizm – obserwowanie, jak ten racjonalny człowiek powoli akceptuje niewyobrażalne, jest wstrząsające. Klimat jest lodowaty, mroczny i pełen lęku, a muzyka Jerry’ego Goldsmitha (nagrodzona Oscarem) z chóralnymi śpiewami „Ave Satani” to absolutne mistrzostwo, które samo w sobie wywołuje gęsią skórkę.

Werdykt: Obowiązkowy klasyk. To film dla tych, którzy cenią mądrą fabułę i gęstą atmosferę religijnego lęku.