Tag Archives: one location horror

Demony, Horror Psychologiczny, Opętanie

Horror Złowrogi – Nefarious (2023)

„Nefarious” (2023) to jak kubeł lodowatej wody wylany prosto na głowę. Jako entuzjasta horroru powiem Ci szczerze: ten film to fenomen, ale z zupełnie innych powodów niż reszta.

To nie jest horror, który oglądasz dla „fajerwerków”. To horror, którego słuchasz z rosnącym przerażeniem. To niemal „teatr telewizji” osadzony w celi śmierci, gdzie jedyną bronią jest słowo, a stawką – dosłownie – Twoja dusza.

nefarious

„Nefarious” – Wywiad z Demonem
Dr James Martin, zdeklarowany ateista i psychiatra, przybywa do więzienia, aby ocenić poczytalność Edwarda Wayne’a Brady’ego – seryjnego mordercy, który ma zostać stracony jeszcze tego samego wieczoru. Jeśli James uzna go za chorego psychicznie, egzekucja zostanie wstrzymana. Problem w tym, że Edward twierdzi, iż nie jest mordercą, lecz demonem o imieniu Nefarious, który chce, by egzekucja doszła do skutku.

Sean Patrick Flanery – Bezbłędne Opętanie
Powiem to z pełną odpowiedzialnością: to, co zrobił tu Sean Patrick Flanery, to majstersztyk. Jako fan gatunku widziałem setki opętań, ale on nie potrzebuje charakteryzacji, wykręcania kończyn ani rzygania grochówką. On zmienia się w demona za pomocą tików nerwowych, zmiany głosu i spojrzenia, od którego robi się zimno. Obserwowanie, jak „przełącza się” między przerażonym Edwardem a lodowato inteligentnym Nefariousem, to czysta aktorska groza.

Horror Intelektualny – Słowa tną mocniej niż skalpel
To, co mnie w tym filmie najbardziej „rozbroiło”, to fakt, że Nefarious nie warczy i nie rzuca łaciną. On argumentuje. Wykłada Jamesowi (i nam, widzom) plan zniszczenia ludzkości w sposób tak logiczny, cyniczny i spokojny, że włosy stają dęba. To horror ideologiczny, który przypominał mi Listy starego diabła do młodego C.S. Lewisa. Przeraża nie to, że demon jest silny, ale to, jak dobrze nas zna i jak bardzo nami gardzi.

Klaustrofobia Celi Śmierci
Uwielbiam filmy osadzone w jednej lokalizacji. Tutaj czułem ten ciężar murów więziennych i tykający zegar. James, pewny siebie racjonalista, zostaje powoli wciągnięty w grę, której nie rozumie. Napięcie nie wynika z tego, czy demon wyskoczy z cienia, ale z tego, czy James uwierzy w to, co słyszy, zanim będzie za późno.

Moja subiektywna opinia
Dla mnie Nefarious to film kontrowersyjny, ale niesamowicie odświeżający.

Brak efektów specjalnych: To może być minus dla kogoś, kto szuka Egzorcysty, ale dla mnie to ogromna zaleta. Groza tkwi w psychologii.

Przesłanie: Film ma mocne zacięcie teologiczne i filozoficzne. Można się z nim zgadzać lub nie, ale jako entuzjasta doceniam, że horror zmusił mnie do myślenia o naturze zła w sposób, o którym zapomniało współczesne Hollywood.

Mój Werdykt: Pojedynek na Słowa i Dusze
Jeżeli lubisz:

– Horrory psychologiczne oparte na dialogu i napięciu.

– Filmy o opętaniu, które unikają gatunkowych klisz.

– Produkcje, które stawiają trudne pytania o moralność i wiarę.

…to „Nefarious” jest pozycją obowiązkową. Przygotuj się na seans, który zostawi Cię w głębokiej zadumie długo po napisach końcowych.

Diabeł, Horror okultystyczny, Komedie Horror

Spotkanie z diablicą w filmie Val

„Val” (2021) to stylowy, niemal perwersyjny miks thrillera, czarnej komedii i horroru, który pachnie tanim winem, drogimi perfumami i… siarką.
Jako gość, który uwielbia filmy typu „one location” (akcja w jednym miejscu), bawiłem się tu świetnie, bo Val to gra w kotka i myszkę, gdzie do samego końca nie wiesz, kto kogo tak naprawdę zagonił w kozi róg.

val horror

„Val” – Złodziej, prostytutka i coś znacznie gorszego
John jest przestępcą na gigancie. Uciekając przed policją, włamuje się do luksusowej willi, w której zastaje Val – luksusową damę do towarzystwa. John myśli, że złapał Pana Boga za nogi: ma kryjówkę i zakładniczkę. Jednak szybko zdaje sobie sprawę, że Val nie jest „ofiarą”, a jej profesja to tylko przykrywka dla czegoś, co wykracza poza ludzkie pojmowanie.

Neon-Noir spotyka Okultyzm: To wygląda obłędnie!
Pierwsze, co mnie rzuciło na kolana, to estetyka. Film jest przesiąknięty neonowym fioletem, czerwienią i głębokim cieniem. Czułem się, jakbym oglądał mroczniejszą wersję Johna Wicka, w której ktoś nagle otworzył bramy piekła. Wizualnie to absolutna perełka indie horroru – każde ujęcie w tym domu jest dopieszczone tak, żebyś czuł się jednocześnie zachwycony i zaniepokojony.

Misha Reeves jako Val – Totalna hipnoza
Powiem to szczerze: ten film stoi jedną rolą. Misha Reeves jako Val jest niesamowita. Jest w niej coś z klasycznej femme fatale, ale doprawionej demonicznym szaleństwem. Obserwowałem ją z zapartym tchem – w jednej chwili jest uwodzicielska i spokojna, by za sekundę pokazać pazury (dosłownie i w przenośni). To postać, której nie da się nie lubić, nawet gdy robi rzeczy absolutnie potworne.

Od thrillera do rzeźni: Ewolucja grozy
Film zaczyna się jak klasyczny thriller o uciekinierze, ale z każdą minutą „odkleja się” od rzeczywistości. Kiedy w końcu maski opadają (i to dosłownie), dostajemy solidną dawkę body horroru. Nie ma tu CGI – jest za to pomysłowa charakteryzacja, która sprawiła, że parę razy mrużyłem oczy z uznaniem.

Moja subiektywna opinia
Dla mnie Val to taki „ukryty klejnot”, o którym mało kto mówi, a szkoda.

Klimat: To horror „z przymrużeniem oka”, ale wciąż potrafiący być brutalnym. Przypominał mi trochę klimatem What We Do in the Shadows, gdyby postacie były bardziej złośliwe i sexy.

Dynamika: Podobało mi się, jak John (Zachary Knighton) powoli traci grunt pod nogami. To satysfakcjonujące patrzeć, jak pewny siebie facet uświadamia sobie, że włamał się do jaskini lwa… albo raczej demonicy.

Mój Werdykt: Stylowa jazda bez trzymanki
Jeżeli lubisz:

– Horrory kameralne, skupione na dwójce bohaterów.

– Stylową oprawę wizualną (neony, gra świateł).

– Opowieści o silnych, nieludzkich postaciach kobiecych, które dyktują warunki.

…to „Val” Cię zachwyci. To idealny film na późny wieczór, kiedy chcesz obejrzeć coś „innego”, co nie boi się być odważne i lekko zwariowane.