„Dom Śmierci – The Home” opowiada historię Maxa (Pete Davidson), młodego mężczyzny z problemami, który podejmuje pracę jako dozorca w luksusowym domu spokojnej starości. Szybko jednak odkrywa, że pensjonariusze i pracownicy placówki skrywają tajemnice, które wykraczają poza ramy medycyny czy opieki nad seniorami. Max orientuje się, że dom jest pułapką, a on sam stał się częścią przerażającego rytuału, z którego wyjście może kosztować go życie.

Jest to produkcja zaskakująco stylowa i dynamiczna. „The Home” jest fascynująco ciekawe, ponieważ reżyser porzucił społeczną satyrę znaną z Nocy Oczyszczenia na rzecz klaustrofobicznego, niemal gotyckiego horroru osadzonego w nowoczesnych wnętrzach. To nie jest tylko kolejna produkcja o nawiedzonym budynku – to przemyślany, mroczny thriller, który trzyma za gardło od pierwszej do ostatniej minuty.

Film jest niezwykle nastrojowy i pełen dławiącego niepokoju. Groza w „Domu Śmierci” wynika z kontrastu między sterylną, czystą placówką a makabrycznymi rzeczami, które dzieją się za zamkniętymi drzwiami. Napięcie budowane jest przez poczucie osaczenia – Max jest jedyną młodą, sprawną osobą w miejscu, które zdaje się wysysać życie ze wszystkiego dookoła. Film przeraża, bo dotyka lęku przed starością, bezradnością i instytucjonalnym złem.

Głównym motywem jest obsesja na punkcie młodości i mroczna cena, jaką niektórzy są skłonni za nią zapłacić. Fabuła umiejętnie miesza elementy thrillera medycznego z horrorem nadprzyrodzonym. Potworem nie jest tu jedna postać, ale cały system i to, co kryje się w czeluściach domu. To horror o tym, że bogactwo i status mogą kupić wszystko, nawet coś, co powinno pozostać w sferze tabu.

W drugiej połowie film zmienia się w krwawą walkę o przetrwanie. Groza jest osiągana przez bardzo brutalne, fizyczne sceny. Każda konfrontacja Maxa z „ochroną” domu czy jego mieszkańcami wywołuje autentyczny dreszcz. To film, który nie boi się pokazać fizycznego bólu w bardzo bezpośredni sposób.

Największym atutem jest bez wątpienia Pete Davidson. Jego naturalna nonszalancja i „zmęczona” twarz idealnie pasują do postaci Maxa, który z każdą minutą popada w coraz większą paranoję. Davidson udowodnił, że potrafi udźwignąć ciężki dramat i horror bez mrugnięcia okiem. Klimat jest duszny, zimny i kliniczny, a scenografia domu spokojnej starości, z jego nieskończonymi korytarzami, staje się labiryntem, z którego nie ma ucieczki.

„The Home” to film, który warto obejrzeć, jeśli szukasz horroru, który jest jednocześnie nowoczesny, krwawy i ma coś do powiedzenia. To udany eksperyment, który wyrywa horror z utartych schematów.

Polecam go każdemu, kto:

– Chce zobaczyć nowe oblicze Pete’a Davidsona w poważnej, mrocznej roli.

– Lubi horrory osadzone w zamkniętych placówkach (szpitale, azyle, domy opieki).

– Szuka filmu, który zaczyna się jak powolny thriller psychologiczny, a kończy jako brutalna jazda bez trzymanki.