Pacjent Zero – Tajemniczy wirus zainfekował dużą część populacji czyniąc z ludzi żądne śmierci bestie. Nieliczni ocalali skryli się pod powierzchnią ziemi próbując rozpaczliwie odkryć lek na śmiercionośną chorobę. Kluczem do znalezienia lekarstwa ma być odnalezienie pierwszego zakażonego, czyli tytułowego pacjenta zero.

Brytyjski horror pod tytułem Pacjent Zero jest kolejną wersją zombie apokalipsy. Zombi nie przypominają jednak klasycznych zombi, czyli ożywionych trupów, lecz są to zarażeni wirusem ludzie, którzy nie panują nad pragnieniem zabijania. Zachowali zdolność rozumowania i dążą do eksterminacji rodzaju ludzkiego i przejęcia kontroli nad ziemią jako nowy, dominujący gatunek.
Akcja filmu toczy się głównie pod powierzchnią ziemi, co jest pewną słabością tego obrazu. O sytuacji na powierzchni, czy początku pandemii możemy dowiedzieć się z nielicznych retrospekcji głównego bohatera. Film koncentruje się na badaniach prowadzonych na zarażonych. ( W roli seksownej pani doktor możemy zobaczyć Natalie Dormer ). Nie brak w nim jednak akcji, brutalnych scen walki z zarażonymi i nawet rozbudowanego wątku miłosnego.
Film nie jest może jakimś genialnym dziełem, ale nie jest też nudną, naiwną zwykłą rąbanką. Pacjent Zero to całkiem solidnie skonstruowany horror z ciekawą atmosferą, który potrafi zainteresować. Zdecydowanie wyróżnia się na tle innych filmów o zombie i nie odrzuca już na samym początku oglądania fatalną realizacją.

Opinia Straszne Horrory – Niezbyt straszny, ale całkiem ciekawy. Można obejrzeć i nie zasnąć.

Continue reading Zombie apokalipsa w filmie Pacjent Zero →

„Dead Season” to niezależny horror postapokaliptyczny, który wyraźnie stawia na realizm i beznadzieję zamiast widowiskowej akcji. Film jest surowy, momentami brutalny i pozbawiony romantyzowania świata po zagładzie. Nie próbuje być kolejnym efektownym zombie-movie — zamiast tego oferuje ponurą opowieść o przetrwaniu, gdzie zagrożeniem są nie tylko zainfekowani, ale również inni ludzie.

Akcja rozgrywa się po globalnej epidemii, która zamieniła większość ludzkości w krwiożercze istoty. Główny bohater, Elvis, wędruje przez opustoszałe tereny, starając się przetrwać w świecie pozbawionym zasad. Jego droga krzyżuje się z młodą kobietą, Tweeter, a wspólna ucieczka prowadzi ich na tropikalną wyspę, która ma być ostatnim bezpiecznym miejscem.
Film skupia się na motywie złudnej nadziei — miejscu, które miało być ratunkiem, okazuje się kolejnym piekłem. Scenariusz pokazuje, że w świecie po upadku cywilizacji moralność szybko przestaje obowiązywać.

„Dead Season” nie epatuje ciągłymi atakami zombie, ale gdy dochodzi do konfrontacji, są one brutalne i bezlitosne. Film pokazuje śmierć w sposób surowy i pozbawiony sensacji. Napięcie budowane jest przez poczucie nieustannego zagrożenia i świadomość, że nie istnieje żadne bezpieczne miejsce.

Atmosfera filmu jest ciężka i depresyjna. Opustoszałe drogi, zrujnowane budynki i dzika przyroda tworzą świat, który dawno stracił nadzieję. Nawet egzotyczna sceneria nie przynosi ulgi — zamiast raju otrzymujemy kolejne miejsce przemocy i upadku człowieczeństwa.

Obsada wypada solidnie, a główny duet przekonująco oddaje zmęczenie, strach i narastającą paranoję. Realizacja jest niskobudżetowa, momentami surowa, ale dobrze współgra z realistycznym charakterem filmu.

Czy warto obejrzeć?

„Dead Season” to propozycja dla widzów, którzy cenią mroczne, pesymistyczne wizje apokalipsy. To nie jest film o heroizmie ani nadziei, lecz o przetrwaniu za wszelką cenę. Jeśli lubisz zombie-horrory pozbawione hollywoodzkiego blichtru, ten tytuł może okazać się interesującym, choć przygnębiającym seansem. Film jest generalnie do obejrzenia, ale nie ma się co spodziewać fajerwerków. Seans na pewno na zostanie na dłużej w naszej pamięci.